Yöntem
Bu sayfa, bir hakemin veya denetim mühendisinin YapıLab’ın sonuçlarını kaynağına kadar izleyebilmesi için yazıldı. Hesap motoru framework’ten bağımsız, saf TypeScript’tir (packages/engine). Her hesap; sonucu, ara adımları, uyarıları ve kaynak listesini birlikte döndürür. Arayüzdeki “Hesabı göster” paneli bu ara adımları olduğu gibi gösterir.
Kapsam ve ilkeler
- Birimler: motorun içinde her şey SI’dır: N, mm, MPa (= N/mm²), s; dinamikte bu sistemle tutarlı kütle birimi ton’dur (1 t = 1 N·s²/mm), rijitlik N/mm (sayıca kN/m). Birim dönüşümü (ör. N·mm → kN·m) yalnızca arayüz katmanında yapılır.
- Katsayılar: her katsayı ve sınır değer, kaynağıyla birlikte tek bir dosyada (
references.ts) kayıtlıdır. Kodun başka yerinde çıplak sayı olarak geçmez. - Dil: araç “güvenli” veya “güvensiz” demez. Ya bir yönetmelik kriterinin sağlanıp sağlanmadığını madde numarasıyla söyler ya da “bu varsayımlar altında sınırın aşılma olasılığı %X” der.
- Belirlenimcilik: rastgele örnekleme tohumlanabilir bir üreteçle (xoshiro128**) yapılır. Tohum ekranda ve raporda görünür; aynı tohum aynı sonucu verir.
B-1 Beton kalitesi
Hedef sınıfın karakteristik dayanımı, numune türüne göre doğrudan TS EN 206 Çizelge 12’den okunur (C30/37 → silindir 30 MPa, küp 37 MPa). Küp–silindir arasında dönüşüm katsayısı kullanılmaz. Üç değerlendirme seçilebilir:
- Şantiye kabulü (TS 13515 Ek B1, Çizelge B1.2): yapı denetimin kullanım yerinde uyguladığı ölçüt. n = 1 için fi ≥ fck; n = 2–4 için fcm ≥ fck + 1 ve her fi ≥ fck − 4; n ≥ 5 için fcm ≥ fck + 2 ve her fi ≥ fck − 4.
- İlk üretim (TS EN 206 Çizelge 14): ardışık, örtüşmeyen 3’lü gruplarda fcm ≥ fck + 4; her sonuç ≥ fck − 4.
- Sürekli üretim (TS EN 206 Çizelge 14 ve 19): 15’li gruplarda fcm ≥ fck + 1,48σ; σ alt sınırı 2 MPa; σ’nın değişmediği 0,63σ ≤ s15 ≤ 1,37σ ile denetlenir.
Karot (TS EN 13791:2019 Madde 8): 1:1 karotlar 0,82 ile 2:1 eşdeğerine çevrilir. 8 ve üzeri karotta yerinde karakteristik dayanım iki ölçütün küçüğüdür:
3–7 karotta küçük test bölgesi yöntemi uygulanır: yayılım ortalamanın %15’ini aşmıyorsa en düşük değer alınır. Madde 9 (şüphe durumunda sınıf değerlendirmesi) bu sürümde yoktur; karot sonucu sınıfla karşılaştırılmaz, yalnızca fck,is / fck oranı bilgi olarak verilir.
Olasılık modeli
Karakteristik dayanım, beton hacmindeki dayanımların alt %5 kantilidir (TS EN 206 Madde 3.1). Deney sonuçları bu kantilin yalnızca bir tahminini verir. Araç, tahminin belirsizliğini açıkça hesaplar:
- Dayanımlar normal dağılımlı (ya da logaritmaları normal dağılımlı) kabul edilir; iki model de hesaplanır ve AIC ile karşılaştırılır.
- Bilgi vermeyen önsel p(\mu,\sigma) \propto 1/\sigma ile sonsal dağılım kapalı biçimdedir:
Aranan olasılık tek boyutlu bir integrale indirgenir ve Simpson kuralıyla belirlenimci olarak hesaplanır:
Grafikteki dağılım, aynı sonsaldan 40 000 tohumlu örnekle (Web Worker’da, 5 000’lik parçalar hâlinde; k’inci parçanın tohumu = tohum + k) çizilir. Ekrandaki “örnekleme” ve “sayısal integral” değerleri bu iki yolun birbirini doğruladığını gösterir.
Bağımsız doğrulama: bu önselle bulunan olasılık, tek taraflı normal tolerans sınırının güven düzeyine eşittir. Natrella (1963) tablosundaki k = 2,911 (n = 10) ve k = 2,396 (n = 20) çarpanları için motor %95’i verir (bkz. doğrulama B-1-05, B-1-06).
Yorum sınırı: az sayıda sonuçla (n < 10) normal ve lognormal model güvenilir biçimde ayırt edilemez; araç bunu yazar ve iki sonucu birlikte gösterir. Olasılık, “bu varsayımlar altında” bir değerdir: sonuçların aynı beton hacmini temsil ettiği ve bağımsız olduğu kabul edilir.
K-1 Donatılı kesit
Eğilme taşıma gücü TS 500 Madde 7.1’deki eşdeğer dikdörtgen gerilme bloğuyla, her çubuk için ayrı şekil değiştirme uygunluğu kurularak bulunur. Tarafsız eksen derinliği c, kuvvet dengesinden ikiye bölme yöntemiyle çözülür:
- εcu = 0,003; fcd = fck/1,5; fyd = fyk/1,15; Es = 2·10⁵ MPa; k1, TS 500 Çizelge 7.1’den.
- Moment kesit ortasına göre alınır; eksenel kuvvetsiz kirişte bu, çekme donatısına göre alınan momentle aynıdır.
- Çelik elastik–tam plastiktir (pekleşme yok). Basınç bloğu içindeki çubukların yer değiştirdiği beton alanı düşülmez (ders kitaplarındaki yaygın kabul).
- Kolonda moment tek eksende ve verilen Nd altında hesaplanır; etkileşim diyagramı bu sürümde yoktur.
Detay kontrolleri TBDY 2018 süneklik düzeyi yüksek (DY) çerçeve kurallarıdır: kesit boyutları, boyuna donatı oranları, çubuk çapları, sarılma ve orta bölge etriye aralıkları, kolonlarda gerekli enine donatı alanı Ash ve etriye kolları arası uzaklık. Her kontrolün yanındaki etiket, ilgili madde kaydına bağlanır.
D-1 Deprem davranışı
Tehlike ve spektrum (TBDY 2018 Bölüm 2). Kullanıcı, AFAD Türkiye Deprem Tehlike Haritaları’ndan seçtiği düzey için SS ve S1’i girer; araç siteden veri çekmez. FS ve F1, Tablo 2.1 ve 2.2’de SS ve S1 sütunları arasında doğrusal enterpolasyonla; tablo dışındaki değerlerde uç sütunla bulunur. SDS = SS·FS, SD1 = S1·F1; yatay elastik tasarım spektrumu TA = 0,2·SD1/SDS, TB = SD1/SDS ve TL = 6 s köşe periyotlarıyla dört bölgelidir. Bina önem katsayısı elastik spektrumu değiştirmez; deprem tasarım sınıfı yalnız DD-2 düzeyinde gösterilir.
Yapı modeli. Kayma çerçevesi: döşeme ve kirişler sonsuz rijit, kolonlar iki ucundan ankastre ve eksenel yönde uzamaz, kütleler kat seviyesinde toplanır. Kat kütlesi doğrudan ya da mi = Ai·(gi + n·qi)/g ile; kat rijitliği doğrudan ya da kolonlardan bulunur:
α, TBDY’deki etkin kesit rijitliği çarpanıdır (kolon için 0,70; 1,00 seçilirse çatlamamış kesit). Kolon boyu kat yüksekliği alınır. Kiriş esnekliği ihmal edildiği için periyotlar gerçek çerçeveden kısa çıkar. B-1 modülünde karotlu bir analiz yapıldıysa yerinde karakteristik dayanım fck,is doğrudan kullanılabilir.
Modal analiz. K·φ = ω²·M·φ, dış kütüphane olmadan çözülür: M = L·Lᵀ (Cholesky) ile C = L⁻¹·K·L⁻ᵀ standart simetrik probleme indirgenir, C döngüsel Jacobi dönüşümleriyle köşegenleştirilir ve φ = L⁻ᵀ·ψ ile kütleye göre normalize mod vektörleri bulunur. Katılım çarpanı Γn mod şekli en üst katta 1 olacak biçimde, etkin modal kütle M*n = Ln²/Mn olarak verilir. Düzgün çerçevelerde motor, kapalı form çözümle 10⁻¹¹ içinde örtüşür.
Zaman tanım alanı. M·ü + C·u̇ + K·u = −M·ι·üg, Newmark ortalama ivme yöntemiyle (γ = 1/2, β = 1/4) çözülür. Sönüm Rayleigh tipidir (C = a0·M + a1·K; seçilen iki modda ξ, varsayılan %5 ve 1.–2. modlar). Kayıt adımı, analiz adımı en kısa periyodun 1/10’unu geçmeyecek şekilde alt adımlara bölünür; yer ivmesi alt adımlarda doğrusal enterpolasyonla alınır. Çözüm Web Worker’da yapılır. Her analizde iki sayısal denetim raporlanır: enerji dengesi (EK + ES + ED = EI) ve Δt ile Δt/2 çözümleri arasındaki fark.
Kayıt. Kullanıcı CSV/TXT veya PEER .AT2 dosyası yükler; sütun, birim (g, m/s², cm/s²) ve dt (ya da zaman sütunu) seçilir. Gömülü örnek kayıt sentetiktir (tohumlu beyaz gürültü → Kanai–Tajimi ve Clough–Penzien filtreleri → yamuk zarf); gerçek bir depreme ait değildir. Kayıt, hedef PGA’ya ya da T1’deki %5 sönümlü spektral ivmeye ölçeklenebilir; hedef boş bırakılırsa tasarım spektrumundan alınır (0,4·SDS veya Sae(T1)). Kaydın sözde ivme tepki spektrumu 0,05–4 s aralığında 80 periyotta, aynı Newmark çözümüyle hesaplanıp tasarım spektrumuyla aynı grafikte gösterilir.
Göreli kat ötelemesi. Doğrusal elastik çözümde Δi = ui − ui−1 azaltılmamış ötelemedir; TBDY’deki etkin göreli öteleme δi = (R/I)·Δi buna karşılık gelir. Denetim:
DD-3 değerleri girilmezse güvenli tarafta λ = 1 alınır; kayıt DD-3 düzeyini temsil ediyorsa λ = 1’dir. Sonuç dili: “Bu kayıt ve varsayımlar altında 3. katta göreli öteleme sınırı aşılıyor.” Araç binanın yıkılıp yıkılmayacağı hakkında hüküm vermez.
Animasyon. 3B binanın hareketi yalnızca Newmark çözümünden gelir; kayıt adımları arasında doğrusal enterpolasyon yapılır. Bina şekil değiştirmesi ekranda yazılı bir katsayıyla büyütülür (otomatik: en büyük çatı ötelemesi bina yüksekliğinin yaklaşık %10’u olacak yuvarlak değer); zemin plakası, ivmenin iki kez integrali ve ikinci derece taban çizgisi düzeltmesiyle bulunan zemin yer değiştirmesiyle gerçek ölçekte hareket eder (yalnızca görselleştirme). Plan yerleşimi şematiktir. Mod animasyonunda mod şekli boyutsuzdur; genlik ve 2 s’lik gösterim periyodu ekranda yazılıdır.
R-1 / R-2 Olasılıksal analiz
Belirsiz değişkenler. Beton basınç dayanımı (her kat ayrı değişken; katlar arası korelasyon ρ, normal uzayda Gauss kopulasıyla), çelik akma dayanımı ve isteğe bağlı kat kütlesi ile sönüm oranı. Beton dağılımı B-1’deki karot (öncelikli) veya silindir verisinden ya da sınıftan (fcm = fck + 8 MPa, σ = 8/1,645) gelir; küp sonuçları silindire dönüştürülmez. Çelik için varsayılan JCSS önerisidir (ortalama = nominal + 2σ, σ = 30 MPa, lognormal).
Zincir. Her örnekte Faz 2 bağıntıları korunur: fc → Ec = 3250√fc + 14 000 → kat rijitliği → modlar → Rayleigh sönümü → Newmark çözümü. Doğrusal modelde tepki şiddetle orantılı olduğu için her örnek bir kez çözülür ve kırılganlık düzeylerine ölçeklenir (kesin). Bilineer modelde her düzey ayrı çözülür.
Bilineer kat yayı. Kat akma kuvveti Fy = min(Σ2Mr/ln, ΣVr): Mr, Faz 1’in TS 500 kesit motoruyla eksenel yük altında ve malzeme katsayısı uygulanmadan; Vr = Vc + Vw ≤ 0,22·fc·bw·d (TS 500). Kinematik pekleşmeli bilineer histerezis, akma sonrası rijitlik oranı α (varsayılan %2, araç varsayımı). Her adımda Newton–Raphson; Fy = ∞ iken doğrusal çözücüyle aynı sonucu verdiği test edilir. Sınır: δ/h ≤ θsınır (varsayılan %2, FEMA 356 tanımlayıcı değeri) veya kat kuvvetinin kesme dayanımına ulaşması (gevrek kırılma).
Monte Carlo. Örnek tasarımı tek tohumdan üretilir (düz MC veya Latin hiperküp) ve Web Worker havuzunda (navigator.hardwareConcurrency − 1 işçi) çözülür; işçi sayısı sonucu değiştirmez. Aşılma olasılığı P̂ = k/N ile, %95 güven aralığı Wilson skor aralığıyla verilir: Wald aralığı k = 0’da sıfır genişlik verir ve küçük olasılıklarda kapsama oranı düşer; Wilson aralığı bu durumlarda da nominale yakın kalır. Sınırı aşan örnek sayısı 30’un altındaysa ekranda uyarı çıkar.
Kırılganlık. Kayıt PGA = 0,1–1,0 g ve konumun tasarım PGA’sına ölçeklenir; her düzeyde aynı örnekler kullanılır. Lognormal eğri binom olabilirliğin en büyüklenmesiyle (probit, Fisher skorlaması) uydurulur; medyan θ ve β raporlanır. Tek kayıt, kayıttan kayda değişkenliği içermez; varsayılan olarak 5 sentetik kayıt kullanılır ve kayıt başına eğriler ayrıca gösterilir. Tasarım düzeyindeki olasılık uydurmadan değil doğrudan sayımdan verilir.
Duyarlılık. Kasırga grafiğinde her değişken grubu 10. ve 90. persantile çekilir (çarpık dağılımlarda da eşit olasılık aralığı), diğerleri medyanda tutulur. Monte Carlo örneklerinden Spearman sıra korelasyonu ayrıca hesaplanır; girdiler korelasyonluysa Spearman katsayıları etkileri karıştırabilir.
Proje ↔ saha. İki senaryo aynı tohum, aynı kayıtlar ve aynı olasılık düzeyleriyle çözülür (eşleştirilmiş örnekler); fark için %95 aralık eşleştirilmiş farkların ortalamasından hesaplanır. Etriye aralığı TBDY sarılma kuralıyla (Faz 1) ve kesme dayanımıyla değerlendirilir.
O-1 Kalıp ve olgunluk
Sıcaklık geçmişi. Üç kaynak: veri kaydedici CSV’si (tarih-saat veya sayısal zaman sütunu; °C/°F), elle tablo veya basit senaryo (günlük ortalama + gece/gündüz salınımı; en yüksek sıcaklık 15:00’te). İki ölçüm arasında sıcaklığın doğrusal değiştiği varsayılır; düzensiz aralıklar ve boşluklar bu varsayımla işlenir, 3 saatten uzun boşluk uyarı verir. Senaryo hava sıcaklığıdır; hidratasyon ısısı ihmal edilir.
Olgunluk. Nurse-Saul: M = \sum (T_a - T_0)\,\Delta t, T0’ın altında kalan kısım sayılmaz (aralık içinde kesin integral); eşdeğer yaş t_e = M/(T_s - T_0). Arrhenius: t_e = \sum e^{-Q(1/T_a - 1/T_s)}\,\Delta t (kelvin, aralık ortalaması). Varsayılanlar ASTM C1074’ten: T0 = 0 °C, Q = 5000 K, Ts = 20 °C (doğrulanacak maddelerde).
Dayanım–olgunluk ilişkisi. Kalibrasyon satırları (yaş, sabit kür sıcaklığı, dayanım) seçilen yöntemle eşdeğer yaşa çevrilir. Logaritmik model (S = a + b·ln te) doğrusal en küçük karelerle, hiperbolik model (Carino) Levenberg–Marquardt ile uydurulur; t0 sıfırın altına inerse sıfırda sabitlenir. Parametre aralıkları ve bantlar s²(JᵀJ)⁻¹ kovaryansı ve n − p serbestlik dereceli t dağılımıyla hesaplanır (doğrusal olmayan modelde asimptotik). Kalibrasyon verisi yoksa örnek veri EN 1992-1-1 dayanım gelişim bağıntısından üretilir (her yaşta 3 numune, ACI 214R “iyi” düzeyi V = %4 saçılma); ekranda “örnek eğri” uyarısı görünür.
Söküm kararı. Gerekli dayanım = max(oran·fck, alt sınır): yan kalıp 5 MPa, döşeme alt kalıbı 0,70·fck, kiriş alt kalıbı 0,75·fck (hepsi doğrulanacak). “En erken” tahmin ortalama eğrinin eşiği kestiği andır; belirsizlik, tek taraflı alt sınırın (varsayılan %90) eşiği kestiği anla verilir. Alt sınır ya ortalama eğrinin güven sınırı (kalibrasyon belirsizliği) ya da tek numune tahmin sınırıdır. Sıcaklık 0 °C’nin altına indiğinde alt sınır dayanımı 5 MPa’dan azsa erken yaşta donma uyarısı verilir. Sonuç bir tahmindir; kalıp alma talimatı değildir.
Araç kuralları (yönetmelik değildir)
- “Sınırda” durumu: yönetmelik kriterini sağlayan, ancak sınır değere %5’ten daha yakın sonuçlar sarı “◇ sınırda” olarak işaretlenir. Bu, dikkat çekmek için konmuş bir araç kuralıdır; yönetmelikte karşılığı yoktur.
- Ara n değerleri: TS EN 13791 kn tablosunda bulunmayan karot sayıları için bir alttaki satır kullanılır (güvenli taraf).
- Girdi denetimi: 150 MPa’nın üstündeki dayanımlar birim hatası sayılır ve reddedilir.
- Deprem modülü sınırları: en fazla 20 kat; kayıt 50–60000 nokta ve dt 0,0005–0,05 s (tarayıcıda hesap süresi için).
- Sayısal adım: analiz adımı ≤ Tmin/10 (doğruluk seçimi; ortalama ivme yönteminde periyot uzaması %1’in altında kalır).
- Animasyon renkleri: katlar anlık λ·δ/h’nin sınıra oranına göre üç banda ayrılır: %50’den az, %50–100, sınır aşılıyor. %50 eşiği yalnızca görselleştirme içindir.
- Sentetik kayıt parametreleri (ωg = 15,6 rad/s, ζg = 0,6, ωf = 1,56 rad/s, ζf = 0,6; zarf 2 s / 8 s / 0,3 s⁻¹) araç seçimidir; belirli bir sahayı temsil etmez.
Sınırlılıklar
- Kesme kuvveti ve kapasite tasarımı (Ve), kenetlenme ve bindirme boyları, güçlü kolon koşulu bu sürümde yoktur.
- TBDY süneklik düzeyi sınırlı (SN) kuralları, madde metniyle doğrulanana kadar eklenmedi.
- Kiriş enkesit koşullarından döşeme kalınlığına ve açıklığa bağlı olanlar (h ≥ 3t, h ≤ ln/4) veri gerektirdiği için uygulanmadı.
- Beton örtüsü yalnızca 25 mm alt sınırıyla denetlenir; çevre etki sınıfına bağlı artırımlar kapsam dışıdır.
- Altın testlerin el çözümleri motordan bağımsızdır ancak henüz bir hoca/kitap örneğiyle karşılaştırılmamıştır.
- Deprem modeli doğrusal elastik bir kayma çerçevesidir: burulma, zemin–yapı etkileşimi, kiriş esnekliği ve doğrusal olmayan (hasarlı) davranış yoktur. Tek doğrultu ve tek kayıtla çözülür; TBDY’nin zaman tanım alanında hesap için istediği en az 11 kayıtlık takım ve ölçekleme kuralı uygulanmaz.
- TBDY’nin düzensizlik kontrolleri, eşdeğer deprem yükü ve mod birleştirme yöntemleri bu sürümde yoktur.
- Olgunluk yöntemi betonun gerçek sıcaklığını ister; senaryo hava sıcaklığını kullanır ve hidratasyon ısısını, kalıp yalıtımını, rüzgârı ve kesit kalınlığını hesaba katmaz. Kalibrasyon aynı karışım için geçerlidir; numunelerin kür sıcaklığı sabit kabul edilir. Erken yaşta donmanın betonda yaptığı kalıcı hasar (dayanım kaybı) modellenmez; yalnızca uyarı verilir. İksa (ara dikme) planı değerlendirilmez.
- Olasılıksal analizde yalnızca malzeme (ve isteğe bağlı kütle, sönüm) belirsizliği örneklenir; model belirsizliği yoktur. Bilineer modelde sargının sünekliğe katkısı, kiriş mekanizması ve eğilme–kesme etkileşimi yoktur; etriye aralığı yalnızca kesme dayanımını etkiler.
Doğrulanacak maddeler
Aşağıdaki kayıtlar ikincil kaynaklardan (ders notu, meslek kuruluşu kılavuzu, standart özeti) alındı ve asıl metinle henüz karşılaştırılmadı. Arayüzde bu kayıtlara bağlanan etiketler * ile işaretlidir.
- TS 500:2000 · 6.2.5 — Madde numarası (6.2.5) TS 500 metninden teyit edilmeli.
- TS 500:2000 · 3.3, Çizelge 3.1 — fctk = 0,35√fck bağıntısının madde ve denklem numarası teyit edilmeli.
- TS 500:2000 · 3.2 — Madde numarası (3.2) teyit edilmeli.
- TS 500:2000 · 7.1 — ρb bağıntısının TS 500 içindeki denklem numarası teyit edilmeli.
- TS 500:2000 · 7.3 — Madde numarası ile ρ ≤ 0,04 ve (ρ − ρ′) ≤ 0,85ρb sınırları TS 500 metninden teyit edilmeli.
- TS 500:2000 · 7.3 — Madde numarası ve 25 mm değeri teyit edilmeli. Çevre etki sınıfına bağlı artırım kapsam dışıdır.
- TS 500:2000 · 9.1 — Madde numarası teyit edilmeli (9.1 olarak varsayıldı).
- TS 500:2000 · 8.1.5 — Madde numarası ve s ≤ d/2 koşulunun kapsamı teyit edilmeli.
- TS 708 · Çizelge 3 — Çizelge numarası teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 7.4.1.1 — Değerler ders notundan alındı; madde metniyle teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 7.4.2 — Alt madde numaraları ve "en az 2Ø12" koşulu teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 7.3.1.1 — 300 mm ve 75 000 mm² değerleri madde metniyle teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 7.3.1.2 — Bağıntı (0,40·fck) madde metninden teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 7.3.4.1 — 6Ø koşulu, s ≥ 50 mm alt sınırı ve alt madde numarası teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 7.3.4.1 — a ≤ 25·Øw koşulunun TBDY 2018’deki yeri ve değeri teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 7.3.4.1, Denk. (7.1) — 0,30 / 0,075 / 2/3 katsayıları ve bk tanımı (etriye eksenleri arası) teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 7.3.4.3 — Değerler ve madde numarası teyit edilmeli.
- TS EN 206+A2 · 8.2.1.3, Çizelge 19 — σ ≥ 2 MPa alt sınırı ve 0,63/1,37 aralığı TS EN 206+A2 metninden teyit edilmeli.
- TS 13515 · Ek B1, Çizelge B1.2 — Yürürlükteki baskı ve "deney sonucu" tanımı (kaç numunenin ortalaması) teyit edilmeli.
- TS EN 13791:2019 · 7 — Madde numarası ve CLF = 0,82 katsayısı standart metninden teyit edilmeli.
- TS EN 13791:2019 · 8 — kn tablosu ve M değerleri BRMCA kılavuzundan alındı. Ara n değerleri için kn (araç bir alttaki tablo değerini kullanır) ve ortalaması 10–12 MPa olan durumda M (araç 1 kullanır) teyit edilmeli.
- TS EN 13791:2019 · 8 — "Yayılım" tanımı (en büyük − en küçük olarak alındı) teyit edilmeli.
- TS 500:2000 · 3.3 — Ecj = 3250√fckj + 14 000 bağıntısı ile madde/denklem numarası TS 500 metninden teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 2.2 — Aşılma olasılıkları, tekrarlanma periyotları ve alt madde numaraları teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 2.3.1 — Madde numarası ve haritaların referans zemin koşulu (ZB) teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 16.4, Tablo 16.1 — Tablo numarası, sınıf tanımları ve VS30 aralıkları teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 2.3.3, Tablo 2.1 ve Tablo 2.2 — Tablo 2.1 (FS) ve Tablo 2.2 (F1) değerlerinin tamamı ve enterpolasyon kuralı yönetmelik metninden teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 2.3.4, Denk. (2.2)–(2.3) — Denklem numaraları, köşe periyotlarının tanımı ve TL = 6 s değeri teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 3.1, Tablo 3.1 — Tablo numarası, BKS tanımları ve I değerleri (1,5 / 1,2 / 1,0) teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 3.2, Tablo 3.2 — Tablo numarası, SDS aralık sınırları (0,33 / 0,50 / 0,75) ve DTS adları teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 4.5.8, Tablo 4.2 — Tablo 4.2 çarpanları (kolon 0,70; kiriş 0,35; perde 0,50) ve madde numarası teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 4.5.9, Tablo 4.3 — Madde ve tablo numarası ile n değerleri (0,80 / 0,60 / 0,30) teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 4.8 — Alt madde numarası ve %95 oranı teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 2.5 — Madde numarası, en az kayıt sayısı (11), ölçekleme periyot aralığı (0,2T1–1,5T1) ve ölçek katsayısı teyit edilmeli.
- TBDY 2018 · 4.9.1 — Denklem numaraları, 0,008 ve 0,016 sınırları, λ tanımı ve betonarme binalar için κ = 1 teyit edilmeli.
- Güvenilirlik · JCSS Probabilistic Model Code (2001), Bölüm 3.2 — Ortalama = nominal + 2σ ve σ = 30 MPa önerisi JCSS Probabilistic Model Code metninden teyit edilmeli.
- Güvenilirlik · EN 1992-1-1, Tablo 3.1 — fcm = fck + 8 MPa bağıntısı EN 1992-1-1 Tablo 3.1’den teyit edilmeli (TS 500’de doğrudan karşılığı yoktur).
- TS 500:2000 · 8.1.3–8.1.5 — Vcr, Vc = 0,8·Vcr, Vw ve 0,22·fcd·Aw üst sınırı ile γ = 0,07 katsayısı ve madde numaraları TS 500 metninden teyit edilmeli.
- Güvenilirlik · FEMA 356 (2000), Tablo C1-3 — %1 / %2 / %4 değerleri FEMA 356 Tablo C1-3’ten teyit edilmeli; TBDY’de doğrudan karşılığı yoktur.
- TBDY 2018 · 2.3.4 — Tasarım PGA ≈ SDS/2,5 yaklaşımı ve AFAD’ın verdiği PGA ile ilişkisi teyit edilmeli.
- ASTM C1074 · Madde 5.1 (sıcaklık-zaman faktörü); Nurse (1949), Saul (1951) — Varsayılan T0 = 0 °C önerisinin kapsamı (çimento tipi, sıcaklık aralığı) ve madde numarası ASTM C1074 metninden teyit edilmeli.
- ASTM C1074 · Madde 5.2 (eşdeğer yaş); Freiesleben Hansen & Pedersen (1977) — Q = 5000 K önerisi, referans sıcaklık (20 / 23 °C) ve EN 1992-1-1 (B.10)’daki 4000 K değeri asıl metinlerden teyit edilmeli.
- ASTM C1074 · Madde 8 (dayanım-olgunluk ilişkisinin belirlenmesi) — Numune sayısı (15), kırım yaşları (1, 3, 7, 14, 28 gün), yaş başına numune sayısı ve %10 kuralı ASTM C1074 metninden teyit edilmeli.
- EN 1992-1-1 · 3.1.2(6), Denk. (3.1)–(3.2) — s = 0,20 / 0,25 / 0,38 katsayıları ve çimento sınıfı eşleştirmesi EN 1992-1-1 metninden teyit edilmeli.
- ACI · ACI 214R-11, Tablo 4.2 — Tablo numarası ve varyasyon katsayısı sınıf sınırları ACI 214R-11 metninden teyit edilmeli.
- TS EN 13670 · 8.5; CIRIA Report 136 (1995) — TS EN 13670 madde numarası ile düşey kalıp için 2 MPa / 5 MPa ölçütleri (CIRIA Report 136) asıl metinlerden teyit edilmeli.
- ACI · ACI 347R-14, 3.7; TS EN 13670 8.5 — Döşeme alt kalıbı için 0,70·fck ölçütü ve madde numaraları ACI 347R-14 ve TS EN 13670 metinlerinden teyit edilmeli.
- ACI · ACI 301-16, 2.3.2.5; ACI 347R-14, 3.7 — Kiriş alt kalıbı için 0,75·fck ölçütü ve ACI 301-16 madde numarası asıl metinden teyit edilmeli.
- TS 1248 · TS 1248 (soğuk havada beton); TS EN 13670 8.5; ACI 306R-16 — Donma öncesi gereken dayanım (5 MPa; ACI 306R’de 3,5 MPa) ve 0 °C sıcaklık ölçütü TS 1248 ve TS EN 13670 metinlerinden teyit edilmeli.